Deniz, göl ya da nehir kıyısı; Türk şiir ve kültüründe özgürlüğün ve hüznün buluştuğu mekân.
Nüans
"Kıyı"dan daha şehirsel ve daha duygusal: Türkçede sahil, İstanbul Boğazı kültürüyle iç içe geçmiş bir duygu mekânıdır.
“Sahilde yürürken hem rahatladı hem daha derin bir hüzne battı.”