Wszystkie poprzednie słowa.

Okres przed początkiem czasu, tajemniczy i mistyczny.

Obłok, który unosi się w atmosferze.

Stan wstrzymania lub opóźnienia w czasie lub ruchu.

Książka lub zbiór interpretacji snów.

Miejsce, w którym woda źródlana jest zawiła i kręta.

Stan całkowitego zniknięcia lub utraty siebie.

Składający się z wielu zawirowań lub skomplikowanych elementów.

Stan nędzny, ubóstwo, głęboki smutek.

Niezwykła przestrzeń emocjonalna lub duchowa.

Stan ciągłej, niezmiennej rzeczywistości lub stanu.

Objawienie, nagłe zrozumienie lub oświecenie.

Powodujący nieustanne, powtarzające się cierpienie lub niepokój, niemożliwy do zignorowania.

Tak wielki, że niemożliwy do zmierzenia, bezkresny i przekraczający ludzką miarę.

Zbliżający się, wyczuwalny zanim jeszcze nastąpi, obecny w anticipacji.

Niejasne, wewnętrzne przekonanie o czymś, co ma nastąpić, bez racjonalnego uzasadnienia.

Nagłe, oślepiające pojawienie się rozumienia, piękna lub prawdy.

Krótki odcinek czasu, który jednak może mieć znaczenie większe niż godziny.

Pochłonięty własnymi myślami, nieobecny mimo fizycznej obecności.

Wgapiony w coś z intensywną uwagą lub zachwytem, nieobecny gdzieindziej.

Pochłonięty całkowicie czymś wewnętrznym, jakby zanurzony głęboko w myśli, wspomnienia lub sen.

Zdolność dostrzegania tego, co ukryte, wnikania w głąb rzeczy i ludzi.

Pierwsza jasność dnia przed wschodem słońca, chwila przejścia z nocy w dzień.

Nacisk zewnętrzny lub wewnętrzny, który zmusza, ogranicza lub kształtuje.

Dobrowolna rezygnacja z czegoś cennego dla innego celu lub osoby.

Całkowicie zanurzyć się w myślach lub zajęciu, utracić poczucie czasu i zewnętrzności.

Głębokie, egzystencjalne zmęczenie, które nie pochodzi tylko z braku snu.

Owinięty, okryty czymś nieuchwytnym jak mgła, cisza, tajemnica.

Osoba, która traktuje życie bez nadmiernej powagi, z pogodą i brakiem troski.

Czujący się sam nawet wśród innych, pozbawiony głębokiego kontaktu mimo obecności ludzi.

Naznaczone powagą, ceremonialnym dostojeństwem, poczuciem szczególnej wagi chwili.

Celowe hamowanie ekspresji lub impulsów, elegancka wstrzemięźliwość w słowach i gestach.

Coś skrytego przed innymi lub przed zrozumieniem, co budzi ciekawość i respekt.

Uniesienie wywołane pięknem lub doskonałością czegoś. Nagłe, gwałtowne wzruszenie zachwytem.

Niejasność myśli, wspomnienia lub obrazu, rozmycie na granicy jawy i snu.

Zatrzymać się w całkowitym bezruchu, skamienieć z intensywnej emocji lub skupienia.

Taki, który chwyta i unosi, niemożliwy do zignorowania, wywołujący entuzjazm.

Moment lub faza najpiękniejszego, najpełniejszego rozwinięcia czegoś, kulminacja.

Stan braku skupienia, rozproszenia uwagi na wiele stron jednocześnie.

Głęboki, egzystencjalny strach przed nieznanym lub nieuchronnym, strach wobec czegoś większego od nas.

Pierwsza, najbledzsza jasność przed pełnym brzaskiem, chwila ledwo odróżnialna od nocy.

Akt wewnętrznego uwolnienia od żalu lub urazy, dar, który zmienia dającego bardziej niż biorącego.

Przepełniony doskonałym spokojem i szczęściem, bezchmurny i pełen łagodnej radości.

Brak słyszenia dosłowny lub metaforyczny, niezdolność do przyjmowania pewnych treści.

Mocno osadzony w tradycji, miejscu lub przekonaniu, nieusuwalny jak drzewo z korzeniami.

Przeżywać zachwyt, oddawać się mu aktywnie, wyrażać podziw i uniesienie.

Nieustanny upływ czasu i zmiana rzeczy, które trwają, lecz nieuchronnie się kończą.

Praktyczny rozum, który sądzi z umiarem, bez ekstremalności i iluzji.

Zawiesina kropelek wody w powietrzu, i metafora niejasności, rozmytych granic rzeczywistości.

Cichy, niewyraźny dźwięk, głos wielu głosów zlanych w jedno, szum na granicy słyszalności.

Stan wewnętrznego napięcia, które dojrzewa pod powierzchnią spokoju, gotowe wybuchnąć.

Zdolność tworzenia wewnętrznych obrazów i rzeczywistości wykraczających poza to, co dane.

Ogólny ton emocjonalny chwili, osoby lub miejsca, atmosfera wewnętrzna lub zewnętrzna.

Głęboka tęsknota za kimś lub czymś nieobecnym, odległym lub utraconym. Ból, który jest jednocześnie czułością.

Wchodzić głęboko w coś, stopniowo dawać się pochłonąć przez doświadczenie, tekst lub stan.

Myśleć długo i głęboko o czymś, krążyć wokół sprawy w skupieniu.

Delikatna różnica, odcień znaczenia lub uczucia, który wymaga wrażliwości, by go dostrzec.

Nagłe, krótkie pojawienie się czegoś w umyśle lub oku, intuicja lub błysk światła.

Brak dźwięku, który jednak nie jest pusty, lecz wypełniony obecnością, oczekiwaniem lub spokojem.

Stan zebrania wszystkich sił umysłowych w jednym punkcie, koncentracja bez rozproszenia.

Stan lekkiego, chwilowego zakochania, które nie ma jeszcze głębi miłości.

Przynależący do głębokiego wnętrza osoby lub rzeczy, niewidoczny z zewnątrz.

Stan między ciemnością a jasnym światłem, zmierzch lub wieczorny cień.

Przejść szybko i niemalże niezauważalnie, pojawić się i zniknąć zanim ktoś zdąży to uchwycić.

Lekki kontakt fizyczny lub emocjonalny, muśnięcie, które zostawia ślad.

Stan smutku i ciężkości ducha, który przytłacza i odbiera ochotę do działania.

Łagodne zimno, które może być fizyczne lub emocjonalne, dystans zamiast ciepła.

Ciemny w sposób, który wywołuje lęk lub tajemnicę, naznaczony niepokojem.

Tak silny, że pozbawia władzy nad sobą, zatrzymuje, paraliżuje.

Wymykający się wszelkim próbom schwytania, zdefiniowania lub zatrzymania.

Stan całkowitego pochłonięcia przez coś, zatracenia się w czymś aż do zapomnienia o reszcie świata.

Istnieć nieprzerwanie w czasie, pozostawać wbrew zmianom, być niezmiennie obecnym.

Głębokie poczucie uznania i zobowiązania wobec kogoś lub czegoś, co obdarowało.

Zmniejszenie dystansu między ludźmi, chwila lub proces, w którym stajemy się bliżsi.

Rozmyta, nieuformowana masa idei, wspomnień lub emocji, nieskrystalizowana rzeczywistość.

Niestabilny emocjonalnie, kołyszący się między skrajnościami, pozbawiony równowagi.

Głęboka słabość fizyczna lub wolicjonalna, stan, w którym nie można działać ani się ruszyć.

Odczuwać głęboki ból rozłąki z kimś lub czymś, pragnąć powrotu czegoś utraconego.

Naznaczony słodko-gorzkim wspomnieniem przeszłości, której się pragnie, wiedząc, że jest nieosiągalna.

Zdolność trwania w wysiłku lub postawie mimo trudności, wierność sobie w czasie.

Właściwość czegoś, co trwa krótko i łatwo znika, jak zapach, chwila, szczęście.

Głębokie poruszenie emocjonalne, które ściska w gardle i w piersi, ale nie jest smutkiem.

Głęboki ból duszy lub ciała, który trwa i przemienia tego, kto go znosi.

Nieposiadający wyraźnych granic lub nazwy, obecny ale nieuchwytny.

Wyjątkowo wrażliwy na pewne bodźce, reagujący na subtelne sygnały, których inni nie dostrzegają.

Znikać stopniowo i bez śladu, rozpływać się w przestrzeni lub pamięci.

Stan bycia sam, który może być wybrany lub narzucony, cierpiony lub ceniony.

Mający zapach czegoś dawno zamkniętego, wilgotnego i nieużywanego, zastały.

Zamyślenie o zabarwieniu melancholijnym, stan refleksyjnego wyciszenia, w którym myśl krąży wokół głębokich kwestii.

Spokojny, ukryty przed wiatrem i hałasem, oferujący schronienie i spokój.

Przynależący do początku, niosący jeszcze świeżość pierwszego spotkania z czymś.

Osoba lub stan błądzenia bez celu i stałego miejsca, wędrówki dla samej wędrówki.

Celowe lub znaczące nieprzemówienie, cisza wybrana lub pełna treści.

Ciepło i intymność miejsca lub chwili, w których czujemy się bezpiecznie i otuleni.

Należący do początku, niezmieniony przez cywilizację, wywodzący się z najgłębszych warstw.

Owinięty czymś miękkim i ciepłym, chroniony ze wszystkich stron przed zimnem lub lękiem.

Tak ostry lub intensywny, że przenika przez skórę, ubranie, obronę, do samego środka.

Nieuchwytna bliskość czegoś w czasie: "wkrótce, choć nie wiadomo kiedy dokładnie".

Tajemnica powierzona komuś bliskiemu, intymne wyznanie, które buduje lub sprawdza zaufanie.

Stan przyjemnego, sennego marzycielstwa, oderwania od rzeczywistości w krainę własnych wizji.

Wniknąć głęboko w istotę czegoś lub kogoś, pojąć coś w samym rdzeniu.

Świadomie nie powiedzieć czegoś, pozostawić niewyraźnym to, co mogłoby być wypowiedziane.

Obraz z przeszłości zachowany w pamięci, który wraca z własną wolą i intensywnością.

Stan wzajemnego dostrojenia elementów, spokojne współistnienie bez tarcia i sprzeciwu.

Brak poczucia stabilności lub wiedzy o tym, co nastąpi, egzystencjalne zawieszenie.

Poczucie niemocy wobec czegoś, co przerasta nasze możliwości działania.

Obszar ciemności rzucany przez ciało nieprzepuszczające światła, lub metafora czegoś niewidocznego.

Przepełniony atmosferą, nastrojem, który dotyka emocji i wyobraźni w sposób nieuchwytny.

Słodka melancholia wywołana wspomnieniem lub widokiem czegoś czułego i minionego.

Budzący dreszcz niepokojacej fascynacji, coś, co wykracza poza zwykłą rzeczywistość.

Stan nierozstrzygnięcia, chwilowego zatrzymania między dwoma możliwościami lub chwilami.

Niemożliwy do całkowitego poznania lub zrozumienia, zbyt głęboki, by go zmierzyć.

Delikatny w sposób, który budzi troskę, łatwy do zniszczenia przez zbyt silny dotyk.

Nagłe, zewnętrzne jakby tchnienie, które przynosi twórcze olśnienie.

Wyschnięty, pozbawiony życiodajnej wilgoci, martwy z braku pożywienia.

Pierwsze światło dnia, bardziej poetyckie i konkretne niż "świt", moment rozjaśnienia nieba.

Znikać powoli i nieodwracalnie jak para lub dym, wymykać się z rąk choć nie siłą.

Stan emocjonalnego wzniesienia, ekstazy lub entuzjazmu, bycia niesionym ponad zwykłość.