Hoş vakit geçirme, rahat ve neşeyle yaşama zevki. Eski dilde "sefa sürmek" doyasıya yaşamayı anlatır.
Nüans
"Zevk"ten daha kadim ve daha sakin: sefa acele etmez, doyasıya yaşanan bir dinginlik içerir.
“Kışı Bozcaada'da sefa sürerek geçirdiler, kitap, şarap ve dalgaların sesi.”