İnsan sesinden, varlığından yoksun derin yalnızlık. Hem coğrafi hem ruhsal bir boşluğu anlatır.
Nüans
"Yalnızlık"tan daha çevresel: ıssızlık bir mekânın niteliğidir, içinde kimse yoktur.
“Kış gelince köy o garip ıssızlığa büründü; sanki zaman da donmuştu.”